Menu

Historia Parafii Mokrzyska,
p.w.Najświętszego Serca Pana Jezusa

dekanat Szczepanów
Diecezja Tarnów, Metropolia Kraków

        Mokrzyska są wioską lezącą 3 km na północ od powiatowego miasta Brzesko. Administracyjnie przynależy do gminy Brzesko.  W roku 1975 Mokrzyska liczyły około 1800 mieszkańców. Większość domów rozłożona jest po obydwu stronach drogi wiodącej z Brzeska do Szczurowej i dalej do Kielc. Na zachód od tej szosy jest rozrzuconych około 200 domów na ubogich piaszczystych ziemiach sięgając 5 km aż do granic Rzezawy.  Skupisko tych domów nosi nazwę Kosiarnia, Grądy, Susza i Niwa. Nazwa Kosiarnia pochodzi wg opowiadań starszych od kosiarzy, których w dawnych czasach było tu wielu. Teren jest podmokły stąd nazwa Mokrzyska-mokradła. Ziemia 5 i 6 klasy urodzajności.

Ludność zajmowała się uprawą roli, hodowlą i pracą w przemyśle dojeżdżając do Brzeska, Bochni, Nowej Huty i Tarnowa. Przed wojną i zaraz po wojnie w Mokrzyskach była wielka bieda   zwłaszcza w przysiółku Kosiarnia.  Ludzie żyli nędznie i mieszkali w drewnianych, krytych słomą domach. Obecnie obraz wioski zmienił się całkowicie. W roku 1972 wybudowano nową drogę, która łączy Mokrzyska z Buczem przez Kosiarnię.

Cała wioska Mokrzyska należała do roku 1981 do parafii Szczepanów. Jednak ludzie mieszkający po zachodniej stronie   głównej szosy, obecnie zwanej ulicą Wiślaną, mieli bardzo daleko do kościoła w Szczepanowie. Postanowili więc zbudować kaplicę.

Początek parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mokrzyskach dały Siostry zakonne "Franciszkanki Rodziny Maryi", które na prośbę tutejszych gospodarzy  przybyły  do Mokrzysk w roku 1943, podczas zawieruchy wojennej wypędzone z Ukrainy przez Bolszewików. Za zgodą Biskupa Tarnowskiego urządziły w swoim drewnianym domu kaplicę w której w niedzielę ksiądz ze Szczepanowa odprawiał Mszę św. Z biegiem czasu kaplica ta stawała  się za mała i nie mogła pomieścić wszystkich ludzi. Mieszkańcy Mokrzysk prosili Władze komunistyczne o zezwolenie na budowę większej, murowanej kaplicy, lecz Władze   nie dały się tknąć.

Kosciol Parafialny w Mokrzyskach, pod wezwaniem Serca Pana Jezusa (na Kosiarni)Kosciol Parafialny w Mokrzyskach, pod wezwaniem Serca Pana Jezusa (na Kosiarni)

 W roku 1960 Siostrom spaliła się stodoła. Siostry poprosiły  o zezwolenie na budowę stodoły. Ludzie budując stodołę,  wybudowali kaplicę. Kiedy o tym dowiedziały się Władze Komunistyczne, wówczas przyjechały razem z robotnikami, milicją i pogotowiem, aby rozebrać postawioną kaplicę. Przez cały dzień trwała walka. Zebrani spontanicznie ludzie obronili postawioną kaplice.   Władze nie rozebrały kaplicy, ale zamknęły ją i zaplombowały. Przez 10 lat  wybudowana w stanie surowym kaplica, stała zamknięta.  Ludzie wciąż chodzili do Starostwa w Brzesku i  Województwa w Krakowie z żądaniem otwarcia i dokończenia kaplicy.

Wreszcie w roku 1972 uzyskano oficjalne pozwolenie na dokończenie budowy. Nie można jej było wiele poszerzyć nad to co było wybudowane. Biskup Tarnowski Jerzy Ablewicz na prośbę  mieszkańców  Mokrzysk zlecił budowę   kaplicy Ks. Marianowi Walowi, wikariuszowi szczepanowskiemu.

Działka budowlana pod istniejącą kaplicą została uzyskana dla parafii w drodze wymiany pola parafialnego w Szczepanowie pod budowę Ośrodka Zdrowia w Szczepanowie. Ta działka w Morzyskach  na której stała wybudowana  w stanie surowym   kaplica, była własnością  Ochronki, którą opiekowały się Siostry, ale Władze komunistyczne ją zabrały. Teraz trzeba było ją  nabyć od Państwa w drodze wymiany.

Budowa kościoła

Plany budowy opracował Mgr Inż. Arch. Roman Łomnicki z Krakowa, a obliczenia statyczne Mgr Inż., Zenon Piotrowski   także z Krakowa. Pozwolenie budowy kaplicy filialnej w Mokrzyskach uzyskano 10.05.1973r.

Poświęcenie kamienia węgielnego - 30.09.1973, którego dokonał Ks. Bp Jerzy Ablewicz

Mokrzyszczanie bardzo zabiegali, aby powiększyć kaplicę, tj. , aby jej długość stała się szerokością i powiększyć kaplicę w kierunku wschodnim, lecz Władze nie dały się tknąć. Pilnowano też bardzo skrupulatnie, aby wszystko robić zgodnie z planami. Były to bardzo ciężkie czasy na budowę. Ogólny brak materiałów budowlanych, konieczność uzyskiwania zleceń na materiały, a także brak pieniędzy.

Poświęcenie dzwonu - 23. 06. 1974, przez Ks. Bpa Piotra Bednarczyka

Jednak mimo tych trudności, dzięki Bożej Opatrzności i ofiarności ludzi kościół został wybudowany i dnia 12 października 1975 uroczyście poświęcony przez Biskupa Piotra Bednarczyka. Kaplica stała się kościołem.

W następnym roku Biskup Tarnowski Jerzy Ablewicz 26 lipca 1976 utworzył w Mokrzyskach Wikarię Parafialną, czyli oddzielną placówkę duszpasterską przynależną jeszcze do parafii Szczepanów. Biskup nakazał również prowadzić oddzielne Księgi metrykalne tych czynności duszpasterskich, które dokonywać się będą w kościele w Mokrzyskach. Wikariuszem Eksponowanym został mianowany Ks. Marian Wal.

 
 
W roku 1977 ukończono budowę plebanii

Od 11 listopada 1977 codziennie zaczęto odprawiać Mszę św. w kościele w Mokrzyskach. W drugiej części budynku zamieszkały Siostry zakonne.

Formalnie Parafia w Mokrzyskach została erygowana 23 maja 1981 r. przez Jerzego Ablewicza Biskupa Tarnowskiego. Liczy około 1000 wiernych.

Nowa Parafia uzyskała również pozwolenie na budowę cmentarza parafialnego. Parafia kupiła działkę pod cmentarz od Tadeusza Wesołowskiego, najpiękniejsze miejsce jakie można było znaleźć blisko kościoła, które spełniałoby wszystkie warunki budowy cmentarza. Miejsce pod cmentarz zostało wyrównane i ogrodzone metalowym płotem. Na środku cmentarza postawiono żelbetonowy biały krzyż.

W roku 1984 parafia wybudowała kaplicę cmentarną, którą poświęcił Biskup Józef Gucwa podczas Wizytacji Kanonicznej.

Przedszkole Parafialne w Mokrzyskach przy ulicy Koscielnej (budowane jako kaplica katechetyczna)Przedszkole Parafialne w Mokrzyskach przy ulicy Koscielnej (budowane jako kaplica katechetyczna)

W latach osiemdziesiątych wynikła potrzeba wybudowania Kaplicy katechetycznej, gdyż dzieci nie miały miejsca na naukę religii.

Były to lata, kiedy religia była wyrzucona ze szkoły przez Władze komunistyczne. Nasze dzieci wtedy uczyły się religii w domach prywatnych.

Budowa kaplicy katechetycznej trwała 2 lata. We wrześniu 1989 r. dzieci nasze rozpoczęły pierwszy rok katechetyczny w nowym budynku kaplicy.

W następnym roku religia wróciła do szkoły, a w budynku kaplicy katechetycznej urządzono Przedszkole Parafialne p.w. Bł. Karoliny Kózkówny, które bardzo dobrze funkcjonuje i spełnia wychowawczą rolę względem najmłodszych dzieci, służąc całej parafii i wiosce, oraz okolicy.

Opracował Ks. Marian Wal (maj, 2007)